مرمت و احیای بناهای تاریخی

وقایع.مقالات.تحقبقات

شوش در دامن لوور

شوش که ارمغان دیدنش یک دنیا پرسش آمیخته به افسوس است، شهری است در خوزستان. آبادانی امروزش را وامدار آرامگاه دانیال نبی است و بدین سبب "شوش دانیال" خوانده می شود. باستان شناسان بنیانش را به بیش از پنج هزار سال پیش می رسانند و می پندارند که پیدایی اش، نقطه عطفی در شهرنشینی جهان باستان بود.

شوش تختگاه ایلامیان (عیلامیان) بود؛ همانان که پیش از ورود آریایی ها به ایران، درخشان ترین تمدن این سرزمین را شکل دادند و پاره ای سنت های خویش را برای هخامنشیان به ارث نهادند. یکی از سه پایتخت هخامنشیان نیز شوش بود. تخت جمشید جنبه آیینی و تشریفاتی داشت. هگمتانه در فصل گرما پذیرای دربار و دیوان بود و شوش در سایر اوقات سال این وظیفه را بر دوش می کشید.

در روزگاران بعد، از دوران سلوکیان و اشکانیان و ساسانیان گرفته تا سلسله های اسلامی، شوش همچنان جای آبادی بود اما در عصر مغول (سده سیزده و چهاردهم میلادی) رو به زوال رفت. از آن پس هیچ نبود مگر خرابه های کهن که در هیبت تپه های بزرگ، بیل و کلنگ باستان شناسان عصر جدید را انتظار می کشیدند.

فرانسویان در واپسین دهه های سده نوزدهم به این انتظار پایان دادند و رازهای سر به مهر شوش را گشودند. بی شک آنها بودند که با کاوش های باستان شناسی خویش، غبار از چهره تاریخ ایران در روزگاران بسیار کهن برگرفتند و آگاهی های سودمندی را عرضه داشتند.

اما برای هر آن چه دادند، بهایی گزاف ستاندند. گنجینه های باستانی شوش را با خود به موزه لوور بردند و برای همیشه حسرت به دل ایرانیان نشاندند. شاید هم نباید فرانسویان را مقصر بدانیم. آنان بخش بزرگی از آثار شوش را با اجازه دولت ایران به کشورشان بردند. هرچند که گاه از چارچوب قراردادهای خود پا فرا نهادند و از در فریب وارد شدند، اما اصل مشکل جای دیگری بود.

گزارش مصور این صفحه روایتی است از چگونگی کاوش و انتقال آثار تاریخی شوش به فرانسه. بخشی از این روایت براساس دو کتاب مادام ژان دیولافوا به نام های "ایران، کـَلده، شوش" و "خاطرات کاوش های باستان شناسی شوش" فراهم آمده است. تصاویر تاریخی نیز عکس هایی هستند که خانم دیولافوا گرفته و به صورت گراور روی چوپ منتشر ساخته است.

برای مشاهده گزارش تصویری بر روی لینک کلیک کنید

http://www.jadidonline.com/images/stories/flash_multimedia/Susa_shush_test/susa_high.html

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم آبان 1389ساعت 13:38  توسط مرمتگر جوان  | 

بنای باشکوه ایرانى که جزء عجایب هفت گانه ی دنیا نشد!!!!!

بنایی با معماری‌ خاصی در «نقش رستم» وجود دارد که از زمان حمله اعراب به ایران به اشتباه، نام «کعبه زرتشت» را به آن دادند، چون کاربرد واقعی آن را نمی‌دانستند. آن زمان فکر می‌کردند که هر دینی باید برای خود بُتکده یا عبادتگاهی داشته باشد، برای همین فکر کردند این بنا هم مرکزیت یا کعبه زرتشتیان است.

 

noname بنای باشكوه ايرانى که جزء عجایب هفت گانه ی دنیا نشد!!!!!

در دیوار داخل این ساختمان لغت «کعبه» حکاکی شده است. در کتاب‌های زرتشتی آمده است که حضرت زرتشت «زاراتشترا» در این محل، نیایش می‌کرده است. اعراب، لغت کعبه را از پارسی پهلوی گرفتند. همان‌طور که در زمان داریوش کبیر به کشور «عمان» امروزی «مکه» می‌گفتند؛ بنابراین کلمه مکه نیز فارسی است.
در محاسبه روز نوروز در کتب زرتشتی نوشته شده است که زرتشت در این رصدخانه، محل شروع نوروز را محاسبه کرد. نوروز در روز اول فروردین از محلی شروع می‌شود که اولین اشعه آفتاب در آنجا بتابد. بر اساس برآورد گاهنامه زرتشت، هر ۷۰۰ سال یک‌بار نوروز از ایران شروع می‌شود. آخرین‌باری که نوروز از ایران شروع شد، ۳۰۰ سال پیش بود. در سال ۱۳۸۷، نوروز از پاریس و بروکسل و در سال ۱۳۸۸ ار تورنتو و نیویورک شروع شد. سال آینده هم نوروز از محلی بین آلاسکا و هاوایی شروع خواهد شد.

از زمان حمله اعراب به ایران تا به امروز، یعنی قرن بیست و یکم میلادی، کاربرد و تعریف این بنا کشف نشده بود. خوشبختانه پژوهشگر ایرانی «رضا مرادی غیاث‌آبادی» که تحقیقات فراوانی در زمینه ایران باستان داشته است، نتیجه کشف خود را در کتابی به نام «نظام گاهشماری در چارطاقی‌های ایران» توسط انتشارات «نوید شیراز» به چاپ رسانده و راز این بنا را منتشر کرده است.
 
تا امروز حدث می‌زدند کاربرد این بنا، محل نگهداری کتاب اوستا و اسناد حکومتی یا محل گنجینه دربار و یا آتشکده معبد بوده است. اما غیاث‌آبادی با تحقیقات خود ثابت کرد این بنا با مقایسه با تمامی بناهای گاهشماری (تقویم) آفتابی در سرتاسر جهان، پیشرفته‌ترین، دقیق‌ترین، و بهترین بنای گاهشماری آفتابی جهان است. این در حالی است که تا قبل از این بنا هم «چارطاقی‌ها» در نقاط مختلف ایران احداث شده بودند و همین وظیفه را با شیوه‌ای بسیار ساده اما دقیق و حرفه‌ای بر عهده داشتند.
تمامی بناهای گاهشماری آفتابی در جهان فقط می‌توانند روزهای خاصی از سال (مانند روزهای سرفصل) را مشخص کنند و حتی با سال خورشیدی هم تنظیم نیستند. اما این بنا با دقت و علمی که در ساخت آن اجرا شده، قادر است بسیاری از جزئیات روزهای مختلف سال و ماه‌ها را مشخص کند. زرتشتیان با استفاده از این بنا می‌توانستند بسیاری از مناسبت‌ها و جشن‌های سال را روز به روز دنبال کنند و از زمان دقیق آنها آگاه شوند.
بسیاری از بناهای چارطاقی در سطح کشور (به تصور آتشکده) یا به طور کامل تخریب شده و یا تغییر کاربری داده شده است. ولی خوشبختانه تعدادی هم مانند چارطاقی «نیاسر» و چارطاقی «تفرش»، سالم مانده و برای ما و نسل‌های بعدی باقی مانده‌اند.

noname1 بنای باشكوه ايرانى که جزء عجایب هفت گانه ی دنیا نشد!!!!!

متأسفانه بنای «کعبه زرتشت» با آن که تقریباً سالم باقی مانده است به ثبت میراث جهانی سازمان ملل نرسیده است! حتی سازمان میراث فرهنگی هم این بنا را همراه بناهای عجایب هفتگانه جدید (که برج ایفل هم یکی از کاندیداها بود) پیشنهاد نداد! حتی با کشف راز این بنا هم هیچ‌گونه انعکاس و جنجالی به پا نشد!
این بنا، یک گاهشمار تمام سنگی ثابت در جهان است که باید سازندگان آن از بسیاری از نکات علمیِ جغرافیایی، نجومی، سال کبیسه، انحراف کره زمین نسبت به مدار خورشید، تفاوت قطب مغناطیسی با قطب جغرافیایی، مسیر گردش زمین به دور خورشید و… را در ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش، در دوران حکومت هخامنشیان آگاهی می‌بودند. حال آنکه خیلی از آنها را مانند کروی بودن کره زمین و گردش زمین به دور خورشید را در چهارصد سال اخیر در اروپا کشف کردند و به نام خودشان ثبت کردند! خود شما قضاوت کنید.

 

+ نوشته شده در  جمعه سی ام مهر 1389ساعت 21:25  توسط مرمتگر جوان  | 

اولین اعلامیه جهانی حقوق بشر

 

 

کوروش موسس پادشاهی ایران وآغازگر سلسله هخامنشیان پس از تسخیر بابل اعلام عفو عمومی داد وادیان عمومی را آزاد اعلام کرد.


او هیچ گروه انسانی را به بردگی نگرفت وسپاهیانش را از تجاوز به مال و جان رعایا باز داشت. او تمامی ساکنین پیشین سرزمین ها را گرد هم آورده و منزلگاه انان را برگرداند.
این نوشته به عنوان نخستین منشور جهانی حقوق بشراست که سازمان ملل آن را به همه زبانهای رسمی دنیا ترجمه کرد.

 

 


 
نوشته منشور : منم کوروش، شاه جهان،شاه بزرگ،شاه دادگر، شاه بابل، شاه سومر و اکد، شاه جهان، پسرکمبوجیه، شاه بزرگ.... آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه ی مردم گام های مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم، مردوک (خدای بابلیان) دلهای پاک مردم بابل را متوجه من کرد..... زیرا من او را ارجمند داشتم.ارتش بزرگ من به آرامی وارد بابل شد. نگذاشتم آسیبی به مردم وارد شود.دستور دادم مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و خدای بزرگ از من خشنود شد.من پرستشگاه هایی را که بسته بود باز کردم. مردم آواره را برگرداندم....
{باشد که دلها شاد گردد وهر روز در پیشگاه خدا زندگانی بالایی برایم درخواست کنند}


اخلاق و فضايل كوروش :

چند سخن از مورخان :
هرودت :کوروش پادشاهی بزرگوار ،بخشنده و باگذشت و آسان گیر بود . مانند خسروان دیگر چشم به مال و منال نداشت . در بذل و کرم و عدل افراط می کرد . به داد ستم کشان می رسید و دادخواه بود . آنچه سعادت وخیر خلق در آن بود را هدف خود قرار می داد .

گزنفون می نویسد: کوروش پادشاهی هشیار و بخشنده و مهربان بود . با نبوغ پادشاهی دارای ملکات و فضایل حکما بود . حکمت و عدل و مهربانی با سلطنت در او جمع شده بود او می کوشید کشور خود را به اوج عظمت برساند . بخشش او بر جبروت و جلال او برتری داشت. خدمت نوع بشر را شعار خود قرار داده بود. خوی نیک و دادگستری و حمایت مظلوم و احقاق حق ، فروتنی،و نرم دلی و خوشرویی و بردباری از صفات خوب او بود . تواضع او برای کبر و غرور جایی نگذاشته بود.
روشن ترین مطلبی که در نوشته های مورخین می توانیم بیابیم مقام و شخصیت بالای کوروش است
اسکندر بی شک یکی از فاتحان بزرگ بوده ولی با پایان عمرش عمر فتوحاتش هم از بین رفته.
اما روزی که کوروش چشم از جهان بست هنوز کشور او مستعد توسعه و تقویت بود . فتوحات او هنوز به مصر نرسیده بود که پسرش دره ی نیل را نیز گشود و یک باره یک امپراطوری بزرگ به وجود آمد که دنیای قدیم نظیر آن را نشان نم دهد قسمت اعظم قارهی آسیا و اروپا و مصر زیر فرمان امپراطوری بود که پسر گوروش بر اورنگ آن تکیه زده بود.
 
 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم مهر 1389ساعت 19:5  توسط مرمتگر جوان  | 

آشنايي با آثار بزرگ تاريخي ايران كه در فهرست ميراث جهاني بشر ثبت شده‌اند

 

زیگورات چغازنبیل
نخستین این آثار زیگورات چغازنبیل در استان خوزستان است که به مراتب از تمام آثار جهانی ایران قدمت بیشتری دارد و متاسفانه از تمامی آنها ناشناخته‌تر است.

 

این زیگورات که در 23 کیلومتری جنوب‌شرقی شوش و کنار رودخانه دز قرار گرفته، عظیم‌ترین بنای ساخت دست بشر در ایران است و زمان ساخت آن به حدود سال 1250 پیش از میلاد باز می‌گردد. یعنی اکنون بیش از 3250 سال از عمر آن می‌گذرد. زیگورات چغازنبیل بر اساس مستندات تاریخی به فرمان “انتاش گال” پادشاه عیلام با قاعده‌ای مربع و ارتفاع 50 متر ساخته شد که متاسفانه اکنون تنها 25 متر از آن باقی است. زیگورات را می‌توان مظهر پیشرفت حیرت‌انگیز فنون معماری و نحوه محاسبات ریاضی و آشنایی با ترکیب مصالح در دوره عیلامی دانست که اگرچه از ادوار درخشان تاریخ ایران به شمار می‌رود، لیکن کمتر از آن یاد می‌شود.
زیگورات چغازنبیل چند طبقه دارد که هر کدام از طبقه زیرین کوچکترین و از خشت خام و با روکش آجر ساخته شده‌اند. این بنای عظیم برای نیایش خدای موسوم به “انیشو شیناک” ساخته شده که انتاش گال در یکی از نیایش‌های خود او را چنین می‌ستاید: “ من انتاش گال، فرزند هوبانومینا، پادشاه انزان(خوزستان) و شوش، به شکرانه زندگانی دراز، ثروت بیشمار و فرزندان بسیار، برای نیایش خدای انیشوشیناک، خداوند مکان مقدس، پرستشگاهی پی افکندم. من این معبد را به او پیشکش کردم وبه سوی آسمان برافراشتم. باشد که هدیه من و کوشش من به خدای اینشوشیناک پذیرفته آید.”


پاسارگاد
دومین اثر جهانی ایران به لحاظ قدمت، مجموعه هخامنشی پاسارگاد است که در نخستین سالهای شکل‌گیری این بزرگترین پادشاهی جهان باستان، پی‌ریزی شد. پاسارگاد به معنای “اردوگاه پارسیان” است و بناهای متنوعی شامل‌کاخها، ساختمانهای اداری و حکومتی، آتشگاه، کتیبه‌های تاریخی و آرامگاه کوروش بنیانگذار سلسله هخامنشی را در بر می‌گیرد. گمان می‌رود پایه نخستین این مجموعه زمانی گذارده شده باشد که پارسها هنوز در ایران به استقلال نرسیده و باجگذار شاخه دیگری از آریایی‌ها به نام “مادها” بودند. در متون قدیمی ایران پاسارگاد را “مشهد مادر سلیمان”، “ “مشهد مرغاب”، “ مشهد ام نبی” یا “تخت سلیمان” خوانده‌اند و این القاب از آن روست که در ادبیات اسطوره‌ای ایران فارس اقلیم سلیمان تلقی شده و بدین سبب بسیاری از آثار کهن موجود در آن به سلیمان نبی انتساب می‌یابد.
به هر روی پاسارگاد به عنوان نخستین مجموعه کامل معماری به جا مانده از دوره هخامنشی (559 – 330 پیش از میلاد) به نحو روشنی با معماری و هنر تمدنها و اقوام قبل یا معاصر خود نظیر بین‌النهرین، عیلام، اورارتو، هیتی و ماد ارتباط وثیق دارد و بدیهی است که با توجه به سلطه 230 ساله هخامنشیان بر بخش‌های وسیعی از جهان باستان تاثیر غیرقابل انکاری بر معماری این قلمرو بر جای گذارده است. این مجموعه همچنین “رویدادها، آداب و سنن، افکار و عقاید و آثار هنری” عصر هخامنشی را به روشنی باز می‌تاباند؛ عصری که طی آن فرهنگ ایرانی با فرهنگ 28 ملت تحت فرمان خود به تعامل گرایید و بر بالندگی خویش افزود.


تخت‌جمشید
سومین اثر جهانی ایران به لحاظ قدمت “تخت‌جمشید” است که اکنون بیش از 2500 سال از بنای آن می‌گذرد. شهرت این بنای سترگ تا حدودی آن را از معرفی بی‌نیاز می‌سازد؛ بنابراین به همین مقدار بسنده می‌شود که تخت جمشید بر روی یک صفه آهکی هموار در دامنه کوه رحمت و مشرف به مرودشت قرار گرفته است.
ساخت این بنای عظیم در زمان داریوش اول هخامنشی در حدود سال 520 ق.م آغاز شد و تقریباً تا پایان دوره هخامنشی کمابیش ادامه داشت. اما عمده بخش‌های آن در دوره داریوش، خشایارشا فرزند و جانشین وی و اردشیر اول ساخته شد و تا حدود سال 460 پیش از میلاد صورت تثبیت‌شده‌ای به خود گرفت.
بر خلاف تصور عمومی تخت‌جمشید پایتخت سیاسی و اداری هخامنشیان نبود، بلکه صرفاً جنبه تشریفاتی داشت. امور اداری حکومت هخامنشی در فصل زمستان در شهر شوش انجام می‌گرفت که هنوز بقایای کاخهای آن دوره را در دل دارد. این امور تابستانها به هگمتانه ( اکباتان یا همدان امروزی) انتقال پیدا می‌کرد و از تخت‌جمشید نیز برای برگزاری جشن‌های ملی و مذهبی و پذیرفتن سفرا و نمایندگان سایر کشورها استفاده می‌شد. در بهار هر سال بهنگام نوروز، پادشاه و درباریان برای پذیرفتن هدایا و خراج سالیه کشورهای خراجگذار و رسیدگی به امور کشورداری و نشان دادن شوکت امپراتوری خود در تخت‌جمشید گرد می‌آمدند و مراسم مختلفی آنجا برپا می‌شد.
تخت‌جمشید پس از حمله اسکندر به ایران در سال 330 پیش از میلاد به آتش کشیده شد و به سرعت رو به زوال رفت. تا اوایل قرن حاضر این مجموعه به صورت مخروبه به حال خود رها شده بود. اما از دوره پهلوی اول(1320 – 1304 ش) به سبب تمایلات باستان‌گرایانه این دولت مورد توجه و کاوش قرار گرفت. این توجه در دوره‌های بعد نیز(و البته به جهت اهمیت تاریخی و هنری تخت‌جمشید) ادامه یافت و اکنون سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با تشکیل بنیاد پژوهشی پارسه، کاوشهای باستان‌شناسانه و حفظ و احیای تخت‌جمشید و پاسارگاد را با جدیت دنبال می‌کند. این تلاش‌ها با حمایت و همکاری جامعه بین‌المللی توام شده است.


تخت سلیمان
چهارمین اثر جهانی ایران تخت سلیمان است که دست کم بیش از 1700 سال قدمت دارد. تخت سلیمان در 45 کیلومتری شمال شرقی بخش تکاب در استان آذربایجان شرقی و در کنار آبگیر زیبایی قرار گرفته است که در نظر پیروان آیین زرتشی از تقدس برخوردار است. این دژ بزرگ تاریخی مرکز آتشکده عظیمی به نام آذرگشسب بوده و د رکنار آن کاخهای ساسانی عظیمی شکل گرفته است.
آذرگشسب همان آتشکده‌ای است که بنابر روایات اسلامی به هنگام ولادت پیامبر اسلام (ص) به عنوان نشانه‌ای الهی خاموش شد. اما در حقیقت روزگار شکوه این مجموعه با سقوط سلسله ساسانیان و فراگیری آیین اسلام در ایران سپری شد. هر چند که در اواخر دوره ساسانی و با پیشروی رومیان در آذربایجان ضربات کاری بر پیکر آن وارد آمده بود. با این وجود تخت سلیمان تا سده‌های پس از اسلام نیز پذیرای مومنان زرتشتی بود. در سده هفتم هجری اباقاخان مغول بر بقایای ایوان خسرو در تخت سلیمان کاخی اختصاصی بنا نهاد که اکنون در اثر کاوش‌های باستان‌شناسی از زیر خاک درآمده است. در حال حاضر نیز تخت سلیمان تحت حفاظت‌های ویژه و کاوش‌های باستان‌شناسی پی‌گیر قرار دارد. برابر روایات تاریخی، شاهان ساسانی در تیسفون(نزدیک بغداد کنونی) پیاده رهسپار آتشکده آذرگشسب می‌شدند تا در کنار آتش مقدس به فرّه ایزدی دست یابند.


ارگ بم
پنجمین اثر جهانی ایران ارگ بم در استان کرمان است که البته تاریخ دقیقی را نمی‌توان برای بنای آن ذکر کرد، اما گمان می‌رود هسته اولیه آن در دوره باستان شکل گرفته و در دوره اسلامی گسترش یافته باشد. ارگ بم در واقع تنها شهر تاریخی ایران است که با حفظ کامل ساختار و سیمای کهن خود، دور از تصرفات دوران جدید باقی مانده و مورد مهمی برای مطالعه معماری و شهرسازی تاریخی ایران تلقی می‌شود.
ارگ بم را می‌توان به چند بخش تقسیم کرد: بخش اول برج و باروی مستحکمی است که به دور شهر کشیده شده وبخش دوم شامل قسمتهای عامه نشین با اجزایی نظیر خانه‌های مسکونی، بازار، حمام، مسجد و ... است. در بخش سوم نیز قسمت نظامی و حاکم‌نشین شهر قرار دارد. ارگ بم را در واقع می‌توان الگوی بی‌بدیل معماری ایران در بهره‌گیری موثر از عنصر آب و خاک قلمداد کرد. این مجموعه به دنبال افزایش جمعیت در اواسط دوره قاجار به تدریج تخلیه شد و شهر جدید بم در کنار آن شکل گرفت. بنابراین ارگ تاریخی فرصت یافت که از دستبردهای نابجا برای توسعه فضاهای مورد نیاز در امان بماند؛ هر چند بخش‌هایی از آن به مرور زمان یا برای استفاده از خاک خشت‌ها در کشاورزی خراب شد.
با این حال از سی سال پیش مرمت ارگ بم مورد توجه دولت قرار گرفت، اما متاسفانه مرمت‌ها به شیوه‌ای نه چندان دقیق و اصولی انجام پذیرفت و به همین سبب ارگ در زلزله 5 دی ماه 1382 به شدت آسیب دید و تقریباً تمام قسمتهای مرمت شده آن فرو ریخت. این تخریب البته زوایای تاریکی از تاریخ ارگ بم و نحوه شکل‌یابی و گسترش آن را به علت از میان رفتن لایه‌های رویی نمودار ساخت و از این حیث در کنار خسارات تاسف‌بار، کارگاه مطالعاتی بزرگی را برای باستان‌شناسان و پژوهشگران معماری و شهرسازی فراهم آورد.
اکنون بر اثر تلاش‌های سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری، جامعه جهانی مساله بازسازی ارگ بم را با حساسیت دنبال می‌کند و آمادگی خویش را برای کمکهای فنی و مالی در این خصوص ابراز داشته است. ثبت این اثر به صورت اضطراری در فهرست آثار جهانی موفقیت بزرگی برای ایران به شمار می‌آید تا بار دیگر ارزش‌های تاریخی و فرهنگی آثار کهن موجود در کشور را به جامعه بین‌المللی گوشزد کند.

 


میدان نقش جهان
ششمین و کم سن و سال‌ترین اثر جهانی ایران میدان نقش جهان اصفهان است. این میدان زمانی ساخته شد که در نخستین سالهای سده یازدهم هجری قمری شاه عباس اول صفوی (1038 – 996 ه.ق) پایتخت ایران را از قزوین به اصفهان منتقل کرد و تصمیم گرفت با کمک مشاور خود شیخ بهاءالدین عاملی (شیخ بهایی) طرح سترگی را برای پایتخت جدید در افکند.
یکی از محورهای کلیدی طرح خیابان چهارباغ عباسی بود که با گذر از زاینده رود به میدان بزرگی موسوم به نقش جهان پیوند می‌خورد.
این میدان که کالبد آن تاکنون علیرغم ناملایمات روزگار به خوبی حفظ شده است چهار رکن اساسی دارد: اول مسجد امام(مسجد جامع عباسی یا مسجد شاه) است که با سردری رفیع و گنبدی فیروزه‌ای در ضلع جنوبی میدان قرار گرفته است. دوم مسجد شیخ لطف‌الله که در مساحتی به مراتب کمتر از مسجد شاه در ضلع شرقی میدان واقع شده است. این مسجد برای استفاده خصوصی خانواده سلطنتی ساخته شد و نام شیخ‌لطف‌الله که از علمای زمان و پدر یکی از زنان شاه عباس بود به آن تعلق گرفت. درست روبروی مسجد شیخ‌لطف‌الله و در ضلع غربی میدان عمارت عالی‌قاپو قرار دارد که دیوانخانه صفویه و محل پذیرایی از نمایندگان و سفرای خارجی بوده و در پنج طبقه ساخته شده است. نهایتاً چهارمین رکن، بازار بزرگ قیصریه است که در شمال میدان واقع شده و نقش جهان را به محلات بسیار قدیمی اصفهان که گاه بیش از هزار سال عمر دارند، مرتبط می‌سازد.
فاصله میان چهار بنای یاد شده نیز حجره‌هایی است که در سراسر میدان در دو طبقه خود نمایی می‌کنند.
درباره هر یک از عناصر موجود در میدان نقش جهان می‌توان بسیار سخن گفت، چنان که تاکنون در این باره صدها مقاله و کتاب به رشته تحریر درآمده است. اما در این گفتار به همین مقدار بسنده می‌شود که شکل‌گیری چنین میدان بزرگی در اصفهان بیش از همه نمودار گسترش امنیت، بهبود شاخص‌های اقتصادی و ارتقاء مفهوم دولت در آن مقطع زمانی خاص است که نظیر آن در دوران قبل و بعد کمتر دیده شده است. متاسفانه این یادگار بزرگ معماری و هنر ایرانی در سالهای اخیر بواسطه ساختن برجی یازده طبقه در حریم تاریخی آن در معرض خطر ساخت و سازهای ناهمگون قرار گرفته و از این رو یونسکو تاکنون در چند بیانیه جداگانه از دولت ایران خواسته است تا هر چه زودتر نسبت به تخریب طبقات فوقانی ساختمان موسوم به “برج جهان‌نما” اقدام کند. در غیر اینصورت بیم آن می‌رود که میدان نقش‌جهان در فهرست آثار در معرض خطر جهانی قرار گیرد که لطمه بزرگی به حیثیت فرهنگی ایران در مجامع بین‌المللی خواهد بود.


گنبد سلطانيه
گنبد سلطانيه بزرگ‌ترين گنبد آجري جهان و مقبره‌ اولجايتو است كه نام خود را به سلطان محمد خدابنده تغيير داد و از آثار مهم دوره ايلخانيان به حساب مي‌آيد. اين بنا مسجدي است بسيار زيبا كه از حيث معماري و تزيين و بزرگي در دنيا مشهور است. گنبد مزبور در 5 فرسخي سمت شرقي شهر زنجان در داخل باروي شهر قديم سلطانيه قرار گرفته و بنايي است هشت‌ضلعي كه طول هر ضلع آن ۸۰ گز است. 8 مناره نيز در اطراف گنبد دارد و قديمي‌ترين گنبد دوپوش موجود در ايران است. رنگ گنبد آبي است. روي اين اضلاع گنبد بلندي قرار گرفته كه ارتفاع آن‌را ۱۲۰ گز نوشته‌اند. در قسمت بالايي آن ساختمان دور تا دور اطاق‌ها و غرفه‌ها ساخته‌اند. خود گنبد از كاشي‌هاي فيروزه‌اي رنگ پوشيده و سقف داخل اتاق‌هاي بالا با گچبري‌ها و آجرهاي رنگارنگ تزيين يافته‌است.


قره كليسا
قره كليسا كليساي تادئوس مقدس، نام كليسايي تاريخي در استان آذربايجان غربي ايران است. اين كليسا در جنوب ماكو و ۲۰كيلومتري شمال شرقي چالدران در كنار روستايي به همين نام واقع شده‌است. در تاريخ ۷ ژوئيه ۲۰۰۸، مجموعه قره كليسا، شامل 3كليساي اصلي با نام‌هاي قره كليسا يا سنت تادئوس، سنت استپانوس و زور زور در فهرست ميراث جهاني يونسكو به ثبت رسيد.


سنگ نوشته بيستون
اين اثر در سال 2006 ميلادي به ثبت جهاني رسيد. اين سنگ نوشته حدود 27 كيلومتري شهر كرمانشاه در غرب ايران است. نقش بيستون پيروزي داريوش يكم را بر گوماته مغ و نه‌شورشي نشان مي‌دهد.


سازه‌هاي آبي شوشتر
سازه‌هاي آبي شوشتر در سال ۲۰۰۹ با اخذ اكثريت آرا در نشست سالانه مركز ميراث جهاني به‌عنوان دهمين اثر ايراني ثبت شد. مجموعه آسياب‌هاي شوشتر در استان خوزستان شامل ده‌ها آسياب است كه بزرگ‌ترين مجموعه صنعتي تا پيش از انقلاب صنعتي به شمار مي‌رود. استفاده از آب براساس شرايط اقليمي با ايجاد شبكه‌هاي زيرزميني زير شهركهن شوشتر، يكي از هوشمندانه‌ترين شكل‌هاي معماري شهري آبي را بروز داده است.


روز شنبه سی و یکم جولای۲۰۱۰، در جریان سی و چهارمین نشست کمیته میراث جهانی سازمان یونسکو در شهر برازیلیا، پرونده‌های ارائه شده از سوی کشورهای مختلف مورد بررسی قرار گرفت و دو اثر تاریخی از ایران به همراه مجموعه‌هایی از کشورهای عربستان سعودی، استرالیا، هندوستان، جزایر مارشال، جمهوری کره، چین، فرانسه، ویتنام، تاجیکستان، هلند، آلمان و نروژ در فهرست میراث جهانی به ثبت رسیدند. ایران با ثبت این دو اثر توانست تعداد آثار تاریخی خود در این فهرست را به دوازده اثر افزایش دهد.

آرامگاه شیخ صفی الدین اردبیلی

برج-آرامگاه‌های آجری اردبیل با کاشی‌های فیروزه‌ای رنگ به همراه خانقاه و چینی خانه و سایر فضاهای خدماتی، نشان‌دهنده استفاده خلاقانه از فضای معماری برای کاربری‌های متنوع است. یونسکو مجموعه شیخ صفی را واجد سه معیار برای ثبت جهانی دانسته است: شاهکار نبوغ و خلاقیت انسانی؛ نشانی از تبادل ارزش‌های انسانی در یک بازه زمانی در زمینه پیشرفت معماری و فن‌آوری و همچنین مثالی برجسته از یک مجموعه معماری و یادمانی که یادآور یک دوره مهم تاریخی است.

بازار تبریز

بازار تبریز دومین پرونده ارسالی ایران به یونسکوست. این بازار با حدود سه کیلومتر مربع مساحت یکی از بزرگترین مجموعه‌های آجری مسقف در دنیاست. تنوع فضاهای معماری، داشتن راسته‌ها و تیمچه ها و سراهای متفاوت بازرگانی در کنار کاربری های فرهنگی، آموزشی، مذهبی و خدماتی، یک مجموعه کم نظیر شهری را در دل یکی از مهمترین شهرهای ایران پدید آورده است. بازاری که در طول حیات دراز خود از مهم ترین مراکز تجاری در در مسیر جاده ابریشم بوده و با بسیاری از شهرهای دور و نزدیک داد و ستد داشته است.

تبریز از جمله شهرهایی بوده که در چهارراه تبادلات بازرگانی شرق به غرب قرار داشته و از این رونقش این بازار سنتی در برقرای پیوند میان بازرگانان خاوری و باختری قابل بررسی است. تاریخ نویسان مختلفی در آثار خود به نقش این بازار اشاره کرده‌اند. المقدسی، تاریخ نگار سده چهارم قمری نیز از شهر و بازار تبریز به آبادانی و فراوانی کالا و رونق تجارت یاد کرده است.


بازار تبریز، عکس: محمد تاجیک، منبع: UNESCO

پی نوشت:ايران براي سال 2007 ميلادي امکان ثبت اثريتاريخي را در فهرست ميراث جهاني از دست داده است; چراکه پرونده ي آماده شده   درباره ي قره کليسا از نظر کارشناسان يونسکو ناقص تشخيص داده شد و ايران فرصتي براي ثبت اثري تاريخي را از دست داد.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم مهر 1389ساعت 14:47  توسط مرمتگر جوان  | 

رشته مرمت و احیا بناها و بافت های تاریخی

شاید خیلی ها نمی دونن.....

مطالعه، حفاظت، مرمت و احياي بناها، مجموعه‌ها، محوطه‌ها و بافت‌هاي تاريخي عرصه‌هاي مسكوني

 كشور، امري ضروري است. معماران و مهندسين كه اين امر بسيار فني، فرهنگي و هنري را به عهده

دارند بايد علاوه بر اشراف و تسلط لازم بر ابعاد تخصصي و مفاهيم امروزي حرفه‌ي خود، نظري هوشيارانه

و عالمانه‌ به گذشته داشته باشند. فارغ‌التحصيلان مرمت و احياي بناهاي تاريخي در واقع مهندسين

معماري امروزين هستند كه فرا گرفته‌اند چگونه «امروز» را با بهره‌گيري از تجربيات «گذشته» براي «آينده»

بسازند. افرادي كه مي‌توانند پلي بين معماري گذشته و آينده ايجاد كنند. اين دسته از متخصصان تاريخ را

خوب مي‌شناسند و مي‌توانند آثار تاريخي را تجزيه و تحليل كرده و بخوانند و مفاهيم وارزش‌هاي آن را

استخراج و هوشيارانه به كار گيرند و با بياني امروزي به جامعه معرفي نمايند.

فارغ‌التحصيلان دوره كارشناسي مرمت و احياي بناهاي تاريخي قادر خواهند بود به ياري اطلاعات و دانش

 عمومي، نظري و تحقيقاتي و تجربه عملي در مرمت و احياي هزاران بناي تاريخي كه در اختيار واحدهاي

دولتي از قبيل سازمان ميراث فرهنگي كشور است، نقش مؤثري داشته باشند.

همچنين مي‌توانند در برنامه‌ريزي براي مرمت بناهاي تاريخي كشور و تعيين اولويت‌هاي ضروري با

هماهنگي مسؤولين و دستگاه‌هاي مربوط(سازمان میر اث فرهنگی و یا سازمان مسکن و شهرسازی)مشاركت كرده و برحسب ضرورت در مورد كارهاي اجرايي مرمت نيز سهيم   باشند.                                                                                                   

دروس پايه:

انسان، طبيعت،معماري، هندسه (پرسپكتيو)، رياضيات، تركيب، كارگاه عكاسي پايه، نقشه‌برداري.

دروس اصلي:

ايستايي، شناخت مواد و مصالح، عناصر و جزئيات ساختمان، طراحي معماري، آشنايي با هنر و تمدن
اسلامي، آشنايي با بافت‌ها و محوطه‌هاي دوره اسلامي ايران، آشنايي با هنر و تمدن فرهنگ‌هاي همجوار، مديريت امور ساختمان (تشكيلات دفتري و كارگاهي) كامپيوتر و معماري،‌ آشنايي با معماري جهان، تنظيم شرايط محيطي، آسيب‌شناسي، آشنايي با باستان‌شناسي، آشنايي با مرمت تزئينات وابسته به معماري .

دروس تخصصي:

مباني نظري مرمت و احياي ابنيه و بافت‌ها، مطالعه و شناخت بناهاي تاريخي ايران پيش از اسلام،
مطالعه و شناخت بناهاي تاريخي ايران اسلامي،‌ قوانين و تشكيلات مرمت، شناخت‌ سازه‌هاي سنتي بناهاي تاريخي، طرح مرمت و احياي بنا، طرح مرمت و احياي بافت‌هاي تاريخي، طرح مرمت و احيايمحوطه‌هاي باستان‌شناسي، كارآموزي حفاظت و مرمت، فتوگرامتري،‌ پروژه نهايي.

پی نوشت : جهت آشنایی دوستان عزیزی که درخواست کرده بودند ...

امیدورام برای انتخاب رشته شما دوستان مفید باشه.

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم مرداد 1389ساعت 11:33  توسط مرمتگر جوان  | 

جديدترين گزارش از ميراث جهاني يونسكو

 
جام جم آنلاين: «ميراث جهاني» ثبت شده در فهرست يونسكو، با توسعه يافتگي و رونق گردشگري در كشورهاي دنيا ارتباط مستقيم دارد.

 فهرست ميراث جهاني يونسكو را در تاريخ 1 ژوئن سال 2010 ميلادي مورد بررسي قرار داديم و به نتايج زير رسيديم:

تا زمان ارائه اين گزارش، 890 «ميراث جهاني» در فهرست يونسكو به ثبت رسيده كه در آن ميان، 689 «ميراث فرهنگي»، 176 «ميراث طبيعي» و 25 «ميراث مخلوط» (فرهنگي – طبيعي) ديده مي‌شوند.

در ضمن علاوه بر آمار بالا، 32 «ميراث در خطر» نيز در فهرست يونسكو ديده مي‌شود كه 16 مورد مربوط به «ميراث طبيعي» و 16 مورد مربوط به «ميراث فرهنگي» است. قابل ذكر است كه اين آثار در بين 148 كشور عضو «كنوانسيون ميراث جهاني» پراكنده‌اند.

در مورد ايران بايد بگوييم كه تاكنون 9 «ميراث فرهنگي» و 1 «ميراث در خطر» در فهرست يونسكو به ثبت رسانده است. با احتساب همه‌ي ميراث جهاني در همه‌ي كشورهاي عضو، مي‌توان چندين نتيجه گرفت:

1- به طور متوسط، هر كشور دنيا را مي‌توان داراي 6 ميراث جهاني فرض كرد.
2- تقريبا به ازاي هر 4 «ميراث فرهنگي»، 1 «ميراث طبيعي» به ثبت رسيده است. و اين بدان معني است كه تعداد «ميراث فرهنگي» در دنيا 4 برابر «ميراث طبيعي» است.
3- تقريبا 1 كشور از هر 5 كشور‌، داراي «ميراث در خطر» است و تخريب «ميراث طبيعي» دقيقا به اندازه‌ي «ميراث فرهنگي» است.

وقتي به فهرست يونسكو با دقت بيشتري نظر مي‌افكنيم متوجه مي‌شويم كه «ميراث در خطر» در كشورهاي توسعه يافته ديده نمي‌شود و بيشتر متعلق به كشورهاي جهان سوم است. توجه كنيد:
«ميراث فرهنگي در خطر» متعلق به كشورهاي يمن، ونزوئلا، تانزانيا، صربستان، فيليپين، پرو، پاكستان، شهر اورشليم كه توسط كشور اردن به ثبت رسيده، عراق، ايران، گرجستان، مصر، شيلي و افغانستان است.
 
ميراث طبيعي در خطر متعلق به كشورهاي بليز، جمهوري آفريقاي مركزي ،كلمبيا، كنگو ،اكوادور، اتيوپي، گينه، هند، نيجر و سنگال است.
چند موضوع جالب توجه در اين ميان قابل توجه است:
1- افغانستان 2 اثر در فهرست يونسكو ثبت كرده كه هر دو «ميراث فرهنگي در خطر» هستند.
2- كنگو 5 اثر در فهرست يونسكو ثبت كرده كه همه «ميراث طبيعي در خطر» هستند.
3- عراق 3 «ميراث فرهنگي» در فهرست يونسكو به ثبت رسانده كه 2 مورد از آن‌ها «ميراث فرهنگي در خطر» هستند.
4- جالب اين است كه پاكستان، افغانستان و عراق كشورهايي در همسايگي ايران هستند كه همگي «ميراث در خطر» دارند.

اگر به دنبال اين سوال باشيم كه كدام كشورها بيشتريم ميراث جهاني را به ثبت رسانده‌اند به نتيجه زير مي‌رسيم:

ايتاليا با 44، اسپانيا با 41 و چين با 38 «ميراث جهاني» به ترتيب در فهرست اول تا سوم، قرار گرفته‌اند. در رتبه‌هاي بعدي، آلمان با 34 اثر، فرانسه با 32، مكزيك 29، انگليس 28، هند 27، روسيه 23 و آمريكا با 20 اثر ثبت شده، قابل توجه هستند.
 
با توجه به آمار بالا، مي‌توان بيان كرد كه به طور تقريبي رونق گردشگري در هر كشور و منطقه، با تعداد «ميراث جهاني» ارتباط مستقيم دارد. با نطري دوباره به فهرست «ميراث جهاني» متوجه مي‌شويم كه كشورهاي آمريكا با 12، استراليا با 11، كانادا با 9، روسيه با 8 و چين با 7 اثر ثبت شده، بيشترين «ميراث طبيعي» را ثبت كرده‌اند.

اين آمار، موضوع جالبي را براي ما روشن مي‌كند:
1- تعداد «ميراث طبيعي» با وسعت كشورها در ارتباط مستقيم است. يعني كشورهاي بزرگتر، ميراث طبيعي بيشتري را ثبت كرده‌اند. جالب اين است كه بر خلاف «ميراث طبيعي، «ميراث فرهنگي» با وسعت كشورها ارتباط ندارد. به طور مثال تنها در شهر بارسلونا، 9 ميراث جهاني وجود دارد و البته از اين لحاظ شهري بي‌رقيب است.

2- كشورهايي كه تمدن ديرينه‌‌اي ندارند، «ميراث طبيعي» بيشتري دارند و اين مي‌تواند بيانگر اين موضوع باشد كه ايجاد تمدن در بسياري از مواقع، طبيعت را مورد تهاجم و تخريب قرار داده است.

3- با توجه به «ميراث طبيعي» كشورهايي از قبيل؛ كاستاريكا تنها با 3 «ميراث طبيعي» و 0 «ميراث فرهنگي»، كنيا با 2 «ميراث طبيعي» از 4 «ميراث جهاني»، ماداگاسكار با 2 «ميراث طبيعي» از 3 «ميراث جهاني»، تانزانيا با 4 «ميراث طبيعي» از 7 «ميراث جهاني»، پاناما با 3 «ميراث طبيعي» از 5 «ميراث جهاني» و ... مي‌توان ادعا كرد كه كشورهاي آفريقايي و آمريكايي نسبت به كشورهاي آسيايي و اروپايي، «ميراث طبيعي» بيشتري دارند.

از طرفي نيوزيلند 3 «ميراث جهاني» به ثبت رسانده كه 2 اثر آن «ميراث طبيعي» و 1 «ميراث مخلوط» است. استراليا تنها 2 «ميراث فرهنگي»، 4 «ميراث مخلوط» و 11 «ميراث طبيعي» دارد. يعني قاره‌ي اقيانوسيه هم بيشتر با «ميراث طبيعي» خود را در عرصه‌ي جهان به نمايش درآورده است. 

با مقايسه‌اي ميان ايران و برخي از كشورها مي‌توانيم به نتايج زير برسيم:
بلژيك 10 «ميراث جهاني»، هم‌تعداد با ايران در فهرست يونسكو ثبت كرده و اين در حالي است كه وسعت ايران 53 برابر آن است. ايران 21 مرتبه بزرگتر از كشور جمهوري چك است و با اين حال اين كشور 11 «ميراث جهاني» به ثبت رسانده. همچنين كشور ما حدود 40 برابر بزرگتر از كشور سوئيس است ولي هر دو 10 «ميراث جهاني» ثبت شده دارند، البته همزمان بايد به اين نكته توجه كرد كه سوئيس «ميراث در خطر» ندارد و 3 «ميراث طبيعي» در ميان «ميراث جهاني»‌اش ديده مي‌شوند.

در واقع ايران از كشورهاي داراي فرهنگ ديرينه همچون هند (27 ميراث جهاني) و چين (38 ميراث جهاني) و يونان (17 ميراث جهاني)، تعداد بسيار كمتري «ميراث جهاني» به ثبت رسانده و از طرفي در برابر كشورهاي كوچك اروپايي نيز در وضعيت خوبي قرار ندارد. از نتايج فهرست «ميراث جهاني» يونسكو مي‌توان رابطه‌ مستقيم ميان تعداد آثار ثبتي جهاني و توسعه‌يافتگي را دريافت.

خبرگزاري ميراث فرهنگي - گردشگري


+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم مرداد 1389ساعت 23:5  توسط مرمتگر جوان  | 

انواع ترک در بناهای تاریخی



يكي از مشكلات اساسي در برخورد با بناهاي تاريخي كشور مشكلات ناشي از ترك در ساختمان‌ها مي‌باشد، تركها يا بصورت و يا غير مستقيم باعث ايجاد عدم تعادلهايي در بناهاي تاريخي مي‌شوند. شناساييمنشاء ترك نيز يكي از كارهاي مهم در مقوله مرمت مي‌باشد. در زير يك دسته‌بندي كلي از انواع تركها در بناهاي تاريخي را مشاهده خواهيم كرد.
انواع ترك‌ها
1. تركهاي ناشي از نشست طبيعي زمين:
با توجه به مطالب بالا، در بناهاي تاريخي و قديمي، ساخت و ساز فشاري بر قشرها و لايه‌هاي زمين تحميل مي‌كند و اين عمل تا زماني ادامه مي‌يابد كه تعادلي نسبي بين بار وارده و مقاومت زمين برقرار شود. در نتيجة اين نشست‌ها و ايجاد تعادل ثانوي بين بنا و زمين تركهايي در بناها اتفاق مي‌افتد، اين نوع تركها را مي‌توان در بناهاي جديد و طي ماههاي اولية ساخت آن مشاهده نمود.
2. ترك بر اثر نشست زمين در زير پي بنا:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه دهم اسفند 1388ساعت 23:4  توسط مرمتگر جوان  | 

مناره های تاریخی شهر اصفهان

منار ساربان
منارهای دردشت و بخت آغا
منارهای دارالضیافه
منار چهل دختران
منارمسجد علی
منارجنبان
منار گلدسته
منار باقوشخانه



منار ساربان


این منار زیبا در انتهای شمالی محله جویباره شهر اصفهان واقع شده است . مسجد پای منار درحال حاضر از بین رفته است منار ساربان شباهت کلی به منار مسجد علی دارد .
از سه طبقه بدون پایه ساخته شده و ارتفاع آن حدود 48 متر می باشد . منار ساربان با آجر چینی بر جسته ، آجرهای تراشیده و کاشی معرق به سبک خط کوفی ریحان تزیین شده است . تاریخ ساخت این منار در کتیبه های فعلی آن موجود نیست اما به دلیل شباهت زیاد آن با منار مسجد یمن از نظر تزیینات و همچنین از لحاظ معماری و نحوه نگارش کتیبه ها سال ساخت منار بین 525 - 550 هـ..ق می‌باشد . این منار کمی به سمت غرب تمایل پیدا کرده است .
زیر منار فضایی خالی وجود داشته که به عنوان زیرزمین ازآن استفاده می‌شده . در سال1324 شمسی این فضای خالی رابا دقت پر کرده و آن را بستند .

نشانی : خیابان کمال



ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم دی 1388ساعت 15:8  توسط مرمتگر جوان  | 

قدیمی ترین بنای خشتی جهان

كهندژ به یك معنی همان است كه در یونان باستان اكروپولیس یا اكروپول نامیده می‌شد و دارای این مشخصات بود. نارین قلعه میبد دقیقا یك كهندژ است این ساختمان كهنسال از معدود...

نارین قلعه
نارین قلعه یا كهندژ در شهر باستانی میبد بر فراز تپه ای بلند بنا شده و بر تمامی ‌شهر میبد و پیرامون آن دید دارد. كهندژ یا قهندژ نام دژهای كهنی است كه در آغاز پیدایش شهرها بنا شده اند. این دژها در پیش از اسلام و بیشتر در دوران ماد، هخامنشی و اشكانی ساخته شده و بناهایی تك و پر تراكم بودند كه بر فراز تپه‌های طبیعی یا مصنوعی می‌ساختند. نارین قلعه میبد یك كهندژ است و از بناهای باستانی خشتی بازمانده در ایران است علی رغم گزندهای روزگار هنوز پا برجاست و می‌توان آن را نمادی از هویت تاریخی و فرهنگی استان یزد دانست. پیشینه‌ی دراز نارین قلعه تا آن جاست كه هویتی اسطوره ای یافته است به گونه ای كه منابع تاریخی سده ی ۸ و۹هجری قمری نیز آن را با روایت‌های افسانه ای در آمیخته اند. این دژ كه مردم میبد آن را «نارنج قلعه» می‌خوانند، در گذشته به «دژ دالان» سرشناس بوده و پیشینیان آن را یكی از مراكز آغازین آبادی نشین در استان یزد دانسته اند. بخش اصلی و كهن قلعه در بخش بالایی مجموعه قرار دارد. بنا نشان می‌دهد كه بارها تعمیر شده است. به نظر می‌رسد كه بخش‌های پایین تر را در دوره‌های جدید تر ساخته اند. در حیاط مركزی دژ، آثار ساخت و سازهای آجری و ساروج نیز دیده شده است. دیوار اصلی دژ را روی یك پلان گرد پی افكنده اند كه گرداگرد آن را خندقی پهن فرا می‌گرفته است و بخش بزرگی از آن بر جای است. درگاه اصلی دژ در بلندی دو متری زمین در دیوار بیرونی تعبیه شده بوده است. در و دالان اصلی دژ دارای برج نگهبانی و تأسیسات دفاعی ویژه ای بوده است. نارین قلعه بنا بر گواه‌های موجود و روایت‌ها دارای نظام پیچیده‌ی رفت و آمد زیرزمینی بوده است. دهانه ی شماری از این راهروها هنوز در جای جای دژ پیداست. مردم میبد هنوز این روایت را باز می‌گویند كه از این دژ یك راهرو زیرزمینی تا محل آسیاب سنگ سیاه در باختر آبادی بیده در ۳ كیلومتری باختر شهر میبد وجود داشته است. شاخص‌ترین اثر بازمانده از شهرسازی قدیم در میبد بنای باستانی نارین قلعه است. این بنا از یك دید بیانگر پیدایش تحول بنیادی در ساختار اقتصادی و اجتماعی و ایجاد مركزیت سیاسی قدیمی ‌در منطقه می‌باشد. نارین قلعه دارای ارزشهای تاریخی و جغرافیایی و معماری و شهرسازی سیاسی و نظامی‌ و مذهبی و اسطوره ایست.
كهندژ به یك معنی همان است كه در یونان باستان اكروپولیس یا اكروپول نامیده می‌شد و دارای این مشخصات بود. نارین قلعه میبد دقیقا یك كهندژ است این ساختمان كهنسال از معدود بناهای باستانی خشتی باقیمانده در ایران است كه علیرغم گزندهای زمانه هنوز پایدار مانده و می‌توان آن را نمادی از هویت تاریخی و فرهنگی خطه یزد دانست. به روایتی گفته می‌شود كه نارین قلعه قدیمی‌ترین بنای خشتی جهان است كه در زمان حضرت سلیمان (ع)ساخته اند. نارین قلعه را از آغاز بر فراز تپه ای بلند بر افراشته اند كه بر تمام منطقه میبد اشراف دارد به گونه ای كه پیكر قلعه از فاصله‌های بسیار دور دیده می‌شود.


گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منابع: farsnews.com
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم دی 1388ساعت 14:56  توسط مرمتگر جوان  | 

چغازنبیل

زیگورات چغازنبیل

محدوده‌ی حکومت ایلامی‌ها خوزستان، لرستان، پشت‌کوه و کوه‌های بختیاری بود که از غرب به دجله، از شرق به قسمتی از پارس، از شمال به راه بابل و همدان و از جنوب به خلیج فارس محدود می‌شد و پایتخت آن شهر باستانی شوش بود.

با به حکومت رسیدن اونتاش نپیریشا (Untash Napirisha) در قرن 13 قبل از میلاد (1340–1300 قبل از میلاد)، چغازنبیل به عنوان پایتخت مذهبی و سیاسی ایلامی‌ها در نزدیکی رود دز ساخته شد و دوراونتاش (Dur Untash) نامیده شد. دوراونتاش به معنای قلعه‌ی اونتاش است. در بعضی از متون به خط میخی این شهر ال‌اونتاش (Ul Untash) ذکر شده که به معنی شهر اونتاش است.




این شهر از سه حصار تودرتوی خشتی تشکیل شده و دروازه‌ی اصلی آن بر روی حصار بزرگ در ضلع شرقی قرار دارد. در حد فاصل حصار اول و دوم کاخ‌های شاهی و آرامگاه‌های سلاطین ایلام قرار دارند. در بین حصار دوم و سوم بقایای تصفیه‌خانه‌ی آب دیده می‌شود که جزو قدیمی‌ترین تأسیسات آب‌رسانی به شمار می‌رود. آب آن از رودخانه‌ی کرخه در فاصله‌ی چهل و پنج کیلومتری از طریق کانالی تأمین می‌شد. در مرکز حصار سوم معبد اصلی (زیگورات) قرار دارد.

چُغازَنبیل

نیایشگاهی است باستانی که در زمان ایلامیها ساخته شده است. چغازنبیل بخش به‌جا مانده از شهر دوراونتش است. این سازه در 1979 در فهرست میراث جهانی یونسکو جای ‌گرفت. این نیایشگاه توسط اونتاش گال (پیرامون 1250 پ.م.)، پادشاه بزرگ عیلام، و برای ستایش ایزد اینشوشیناک، نگهبان شهر شوش، ساخته شده است.

مکان جغرافیایی زیگورات (معبد هرمی شکل چند طبقه) چغازنبیل در 45 کیلومتری جنوب شهر شوش در نزدیکی منطقه باستانی هفت تپه می باشد . ( در محور اصلی شوش به اهواز ) بلندی آغازین آن 52 متر و 5 طبقه بوده است. امروزه ارتفاع آن 25 متر و تنها 2طبقه و نیم از آن باقی مانده است. «چغازنبیل» که نام باستانی این بنا بشمار می‌آید، واژه‌ای محلی و مرکب از دو واژه چُغا (به معنای تپه در زبان لری) و زنبیل است که اشاره ای است به مکان معبد که سابقا تپه بوده و آن را به زنبیل واژگون تشبیه می‌کردند. این مکان نزد باستانشناسان به دور-اونتَش معروف است که به معنای دژِ اونتش است. اونتاش گال پادشاه عیلامی است که دستور ساخت این شهر مذهبی را داده است. بنای چغازنبیل در میانه این شهر واقع شده است و مرتفع‌ترین بخش آن است.


بلندی آغازین این بنا 52متر در قالب5 طبقه بوده است. امروزه ارتفاع آن 25 متر و تنها دو طبقه و نیم از آن باقی مانده است. مسیر دستیابی به چغازنبیل از طریق جاده اهواز به شوش است اما مکان آن دقیقاً بین شوشتر و شوش وجنوب شهر دزفول در کناره رود دز قرار دارد و این خود حکایت از این دارد که در زمان ایجاد زیگورات شهرهای دزفول (روناش) و شوش و شوشتر هر سه وجود داشته اند. این نیایشگاه توسط اونتاش ناپیریش (حدود 1250 پ.م.)، پادشاه بزرگ عیلام، و برای ستایش ایزد اینشوشیناک، الهه نگهبان شهر شوش، ساخته شده است. و در حمله سپاه خونریز آشور بانیپال به همراه تمدن عیلامی ویران گردید.

قرنهای متمادی این بنا در زیر خاک به شکل زنبیلی واژگون مدفون بود تا اینکه به دست رومن گیرشمن فرانسوی در زمان پهلوی دوم از آن خاکبرداری گردید. گرچه خاکبرداری از این بنای محدب متقارن واقع شده در دل دشت صاف موجب تکمیل دانش دنیا نسبت به پیشینه باستانی ایرانیان گردید اما پس از گذشت حدود 50 سال از این کشف، دست عوامل فرساینده طبیعی و بی دفاع گذاشتن این بما در برابر آنها آسیبهای فراوانی را به این بنای خشتی - گلی وارد کرده و خصوصا باقیمانده طبقات بالایی را نیز دچار فرسایش شدید کرده است.


منبع:میراث فرهنگی وگردشگری-وب سایت چغازنبیل

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم دی 1388ساعت 14:53  توسط مرمتگر جوان  | 

معرفی مجموعه سعد آباد

ویژگی های جغرافیایی

مجموعه سعدآباد، در مساحتی حدود ۳۰۰ هکتار واقع شده‌است. این مجموعه دارای حدود ۱۸۰ هکتار جنگل طبیعی، چشمه سارها، قنات ها، باغستان‌ها، گلخانه‌ها و خیابان‌های پوشیده از درخت و گل است. رودخانه جعفر آباد، از وسط محوطه کاخ می‌گذرد. این مجموعه، از شمال با كوههاي البرز، از مشرق با گلابدره، از مغرب با ولنجك و از جنوب با تجریش همسایگی دارد.

از باغ هایی كه اراضی آنها به اراضی مجموعهٔ سعدآباد اضافه شد، می‌توان به باغ آقا محمدجواد گنجه‌ای، كه قسمتی از روستای جعفرآباد بود و باغ امام جمعه وقت جعفرآباد، و باغ های سپهبد امان‌الله ميرزای مستوفی‌الممالك (سالار جنگ)، شكرالله قوام‌الدوله، همدم‌السلطنه (خواهر مستوفی) و محمود بدر اشاره کرد. خانه‌های جنوبی مجموعه، كه مربوط به دوره قاجار بود و در دوران پهلوی اول به عنوان سربازخانه کاخ سعدآباد، مورد استفاده قرار می‌گرفت، از نصیرالدوله خريداری گردید.

در دوران پهلوی اول، سراسر باغ سعدآباد از رودخانهٔ دربند، که توسط رضا شاه خریداری شده بود، مشروب می‌شد.ولی در دوران پهلوی دوم، به دلیل بخشیدن دوازده ساعت از آب رودخانه به رعايا، و کافی نبودن این میزان آب رودخانه، برای آبیاری سراسر مجموعه، از دوازده رشته قنات قديمی و جدیدالاحداث استفاده گردید.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم دی 1388ساعت 14:46  توسط مرمتگر جوان  | 

انواع ترک در بناهای تاریخی


يكي از مشكلات اساسي در برخورد با بناهاي تاريخي كشور مشكلات ناشي از ترك در ساختمان‌ها مي‌باشد، تركها يا بصورت و يا غير مستقيم باعث ايجاد عدم تعادلهايي در بناهاي تاريخي مي‌شوند. شناساييمنشاء ترك نيز يكي از كارهاي مهم در مقوله مرمت مي‌باشد. در زير يك دسته‌بندي كلي از انواع تركها در بناهاي تاريخي را مشاهده خواهيم كرد.
انواع ترك‌ها
1. تركهاي ناشي از نشست طبيعي زمين:
با توجه به مطالب بالا، در بناهاي تاريخي و قديمي، ساخت و ساز فشاري بر قشرها و لايه‌هاي زمين تحميل مي‌كند و اين عمل تا زماني ادامه مي‌يابد كه تعادلي نسبي بين بار وارده و مقاومت زمين برقرار شود. در نتيجة اين نشست‌ها و ايجاد تعادل ثانوي بين بنا و زمين تركهايي در بناها اتفاق مي‌افتد، اين نوع تركها را مي‌توان در بناهاي جديد و طي ماههاي اولية ساخت آن مشاهده نمود.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه پنجم دی 1388ساعت 12:12  توسط مرمتگر جوان  | 

گنبد قابوس

از  برج مقبرههای  معروف ايران ، گنبد قابوس است . اين بنا كه در شهر گنبد قابوس در استان گلستان قراردارد  يكي از قديمي ترين بناهاي برج مقبره اي ايران و تاريخ آن مربوط به قرن چهارم هجري مي باشد كه در كتيبه اي آجري به خط كوفي در قسمت فوقاني بدنه برج و دور تا دور آن ، نوشته شده است . اين برج مدفن قابوس بن وشمگير از پادشاهان آل زيار است كه مردي اديب و دانش پرور بوده است.

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 11:43  توسط مرمتگر جوان  | 

کاروانسرا.ساباط.رباط

کاروانسرا



ساده تر از همه چنین می توان گفت که کاروانسرا ساختمانی است که کاروان را در خود جای می دهد و بزرگ ترین نوع ساختمانهای اسلامی است. پلان آن معمولا مربع یا مستطیل شکل است، با یک ورودی برجسته عظیم و بلند، معمولا ساده و بدون نقش، با دیوارهایی که گاهی اوقات بادگیرهایی در انتهای آن تعبیه شده است. یک دالان با طاق قوسی که مابین ورودی و حیاط داخلی قرار گرفته است، فضای کافی را برای جا دادن حیوانات بارکش فراهم ساخته است. بر روی سکوی برآمده ای که در پیرامون این حیاط قرار گرفته است، طاقگان هایی واقع شده اند که نمای داخلی را مفصل بندی کرده اند. در پشت آنها حجره های کوچکی برای منزل دادن مسافران تعبیه شده است. در کاروانسرا های دو طبقه، از حجره های پایینی برای انبار کردن کالاها و از حجره های بالایی برای منزل دادن مسافران استفاده می شد.

 

ساباط

این واژه که به بسیاری از زبان ها راه یافته، در فارسی کهن ریشه دارد. جزء اول آن، سا به معنای آسایش و جزء دومش پسوند  بات نمودار ساختمان و بنا و عمارت است که در انتهای واژه های دیگری نظیر رباط، کاربات و خرابات آمده است. روی هم رفته، این واژه به جای آسایشگاه و استراحتگاه امروز به کار می رفته است.
ساباط به کلیه بنا هایی که به منظور آسودن به پا می شده، چه در شهر و چه در بیرون از آن اطلاق می شده، در شهرستانهای جنوبی ایران هنوز هم این واژه در جای درست خود به کار می رود. این بنا ها عمدتا به چند تختگاه، یک آب انبار و گاهی یک یا دو اتاق کوچک که تنها می توان به منظور رفع خستگی و اندکی آسودن مورد استفاده قرار داد. ساباط دارای سه تا هفت دهانه سرپوشیده است که دو سوی آن، تختگاه های کوچکی به اندازه یک تخت یا نیمکت قرار دارد و اغلب دهانه میانی آن، درگاه آب انبار است.

 

رباط

این واژه به ساختمان های کنار راه و به ویژه بیرون از شهر و آبادی اطلاق می شود و از روزگاری بسیار کهن به زبان تازی راه یافته است. رباط علاوه بر حوض و آب انبار، دارای اتاق های متعددی است که گرداگرد حیاطی را فرا گرفته و مسافران می توانند یک یا چند شب در آن بیاسایند.

 


 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 11:26  توسط مرمتگر جوان  | 

جزوه مبانی نظری دکتر خوشنویس

در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم خرداد 1387ساعت 23:23  توسط مرمتگر جوان  | 

حمام شیخ بهائی

یکی از کارهای شیخ بهائی ساختن گرمابه ای است که به احتمال نزدیک به یقین از روی ایدهء شمع خودکار احمدبن موسی بن شاکر خراسانی ساخته شده است . طرز کار این شمع خودکار و تهیه ابگرم حوضچهء سربینه حمام مذکور با مراجعه به شکل و دستخط و ترسیم احمدبن موسی بن شاکر خراسانی بخوبی مشهود است ,نسخه اصلی کتاب او که فقط در موزه ها و کتابخانه های واتیکان , برلین , لندن , ترکیه موجود است , مکانیسم و عمل کار ان بدین طریق است که شرح می دهم

" محاسبات کامپیوتری "

یکی دیگر از کارهای برجسته این استاد بزرگ در عملیات حساب و ریاضی , نکته جالبی است که در کتاب " خلاصه الحساب " او امده است . بحث درباره اعداد مزدوج ( اعداد زوج ) و یا بای ناری "Binary " 2 – 4 – 8 – 16 – 32 – 64 – 128 – 256 – 512 – 1024 است . که عدد 2 جذر , و 4را مال , و 8 را کعب در نتیجه مال المال = 16 و مال الکعب = 32 کعب الکعب = 64 مال المال الکعب = 128مال الکعب الکعب = 256 کعب الکعب الکب = 512 ما المال کعب الکعب = 1024 انتخاب می کند و سپس روی عدد 1024 متوقف شده و انرا بنام "ام " یعنی مادر بکار برده که امروز در یک کامپیوتر هم به همین ترتیب حساب میشود , با این تفاوت که بجای کلمه " ام " انرا یک " بایت" یا "بیت " میگویند که اغلب کامپیوترها تا 8 بیت مجهز هستند ( البته به تاریخ نگارش این مطلب توجه شود . 1361 ش ) یعنی تا 8 بار عدد 1024 را محاسبه می کنند . معمولا حافظه یک کامپیوتر با بکار بردن " K " حساب میشود که چند کیلوبیت و یا همان عدد " ام " شیخ بهائی است که مال المال کعب الکعب و برابر با 1024 است که جهان ریاضی از ان بخوبی استفاده کرده و ما از ان بکلی بی اطلاع بودیم .

طرز کار ابگرمکن "شیخ بهائی "

چون نقشه اصلی و خط نویسنده کتاب موسی بن شاکر خراسانی در دسترس است و از این لحاظ سعی شده که اصالت نقشه اصلی سازنده حفظ شود و شکل به طریقه برشی مقطع و یا پرسپکتیو و یا ایزومتریک ترسیم نشده است ( یعنی نقشه همانطور ترسیم شده و مثل نقشه های امروزی که به ان نقشه کشی صنعتی میگویند رسم نشده ) 1- کره فلزی "1 " که بالای ان سرپیچ است به لوله فلزی توخالی "2 " که یک سر ان فتیله و انتهای دیگر ان دنده دار است لحیم شده است . چون کره "1 " تو خالی است روی مایع شناور است و اگر سطح مایه سوخت شناور است و اگر سطح مایع سوخت پائین اید توپ مذکور پائین امده و لوله منحنی در مسیر حرکت می کنند و فیتیله شعله ور میگردد .

زنجیر حرکت میکند 3- (O) قرمز رنگ " 4 " بطرف) چرخ دندهž) هنگام حرکت دنده ها بطرف- 2" 5 " بطرف () و در نتیجه حرکت زنجیرها بطرف () انجام میگیرد 4- فلوتر و یا گوی توپر " 5 " دریچه " 6 " را که سر ورود لوله سوخت است به بالا میبرد و مایع سوخت وارد ظرف و یا منبع میشود . در نتیجه مخزن پر شده و دوباره گوی " 1 " به بالا میرود و با این عمل دنده " 4 " بطرف عکس O) ) حرکت و اینبار گوی " 5 " دریچه را می بندد . در صورتی که دریچه بسته شود مازاد مایع از لوله عصائی " 7 " که ارفلو است بخارج ریخته می شود بدون اینکه اسیبی به سیستم وارد کند . 5 – شناور " 8 " برای تولید فشار کافی روی مایع است که از طرفی با اهرام هایی به پشت گوی " 5 " وصل است که با کم و زیاد شدن مایع سوخت به باز و بسته شدن دریچه ورودی مایع کمک می کند 6 - تامین مایع سوخت , در زمان شیخ بهائی به وسیله یک لوله زیر زمینی به عصار خانه جنب حمام وصل شده بود و با تولید روغن های کرچک و کنجد و روغن های سوختی دیگر که در محل مذکور روغن کشی می شده تامین میگردید . روی شمع مذکور ظرف لکن مسی بوده که حجم ابی را برابر با 3 و یا 4 سطل کنجایش داشته و مرتبا در شبانه روز گرم بوده و اب ان برای کسانی که از شستشو فراغت یافته و سربینهء حمام قسمت خروجی نزدیک در کار گذاشته و جاسازی کرده بودند . دستگاه مذکور را حدود اواخر حکومت زندیه از زیر زمین بیرون اوردند و به خارج از ایران منتقل کردند . این اطلاعات از نسخه منحصر به فرد کتاب " الحبل " که فقط به تعداد سه نسخه است در لندن , برلین و در ترکیه است استخراج شده است . ( اگر دقت کرده باشید تقریبا کار این دستگاه شببیه ابگرمکن های گازی دیواری میباشد که اب را سریع گرم میکند )
+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم فروردین 1387ساعت 11:53  توسط مرمتگر جوان  | 

وضعيت معماري و هنر ايران در قرون نخستين اسلامي

+ نوشته شده در  جمعه دوم فروردین 1387ساعت 14:13  توسط مرمتگر جوان  | 

آثار موجود در کوه خواجه سیستان

بناهای کوه خواجه همراه با پلان و مقطع

در ادامه مطلب......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه دوم فروردین 1387ساعت 14:7  توسط مرمتگر جوان  | 

شهر باستانی فیروز آباد فارس

+ نوشته شده در  جمعه دوم فروردین 1387ساعت 14:0  توسط مرمتگر جوان  | 

مرمت کاخ گلستان

+ نوشته شده در  جمعه دوم فروردین 1387ساعت 13:53  توسط مرمتگر جوان  | 

باغ عفیف آباد شیراز

باغ عفيف آباد كه آن را باغ گلشن نيز مي نامند در مغرب شيراز و در جنوب خيابان قصرالدشت و در انتهاي خيابان عفيف آباد واقع است. اين باغ يكي از قديمي ترين و زيباترين باغ هاي شيراز است. مساحت باغ حدود 127 هزار متر مربع است. اين باغ در دوره صفويه از جمله باغ هاي آباد شيراز و مقر پادشاهان وقت بوده است.

سازنده عمارت فعلي باغ با 17000 متر مربع زيربنا، ميرزا علي محمدخان قوام الملك دوم مي باشد كه در سال 284 ه.ق. آن را احداث نموده و قنات "ليمك" را كه در 15 كيلومتري باغ و در محل قصر قمشه بود براي مشروب نمودن باغ خريداري كرد. اين باغ سرانجام به يكي از وارثين قوام به نام عفيفه رسيد و بدين نام نيز شهرت يافت.

درب ورودي باغ در شمال آن قرار دارد سه در باغ داراي چهار ستون گچي ساده است كه دو به دو در دو سوي آن و بر فراز ازاره آن قرار گرفته است. در پيشاني درب ورودي نقش دو شير كه گويي را در ميان پنجه هاي خود گرفته اند ديده مي شود. پس از گذر از در، دهليزي وجود دارد كه سقف آن را از چوب ساخته اند و با شكل هاي منظم هندسي مرتب كرده اند. در ديگر سوي در و بر پيشاني دهليز مجلس تاج گذاري پادشاه ساساني وجود دارد كه بر قاب نيم دايره اي به وسيله كاشي هاي رنگارنگ قرار دارد. پس از گذر از دالان كوتاهي به محوطه وسيعي مي رسيم كه عمارت اصلي در آن قسمت است. ساختمان در وسط باغ قرار گرفته است و از بناي دو طبقه تشكيل شده است.

طبقه اول زيرزمين وسيعي است كه آب نماي زيبايي در آن ساخته شده و سمت شرقي آن با پنجره هاي مشبك و رنگيني پوشيده شده است. در فواصل ميان پنجره ها سنگ هاي گندمك نصب شده كه روي آنها نقوشي از گل و بوته حجاري شده است.

طبقه دوم كه در واقع طبقه همكف ساختمان است، تالار مجللي است كه اطراف آن را ايوان فرا گرفته است. در پيشاني عمارت صحنه اي از تاجگذاري يكي از پادشاهان ساساني با كاشي تصوير شده است كه موبدي تاج سلطنتي را به وي هديه مي دهد.

درجلو ايوان بزرگ عمارت نيز چهار ستون بلند ساخته شده است. سقف ايوان با قطعات چوبي 4 يا ......؟ پوشيده شده است و روي آنها با رنگ و روغن نقاشي شده. سر ستون هاي ايوان گچ بري شده اند و در بالاي آنها گل ها به تقليد از نقوش تخت جمشيد گچ بري شده است.

ديوار اتاق هاي تالار اصلي نيز همگي گچ بري و مقرنس كاري شده و با نقش هاي گل و بته و صحنه شكار و مجالس بزم و رزم مزين شده اند. در دو طبقه ساختمان حدود 30 اتاق تالار وجود دارد، تمامي اتاق ها داراي سقف و درب هاي چوبي تزيين شده هستند. در شمال و جنوب تالار دو بخاري از سنگ مرمر تراشيده و نصب شده است. ورودي اصلي بنا در جانب شمال است كه با كمك پلكان سنگي به .........؟ سرپوشيده اي منتهي مي گردد. نماي شرقي عمارت شامل ايوان بزرگ و زيباست كه در تمام طول بنا امتداد دارد. اين نما از بيرون به وسيله ستون هاي آجري و گچي از هم مجزا شده اند. نماي غربي عمارت نسبت به قرينه آن در شرق بسيار ساده است. ايوان جنوبي نيز از نظر تزيينات بنا و دكوراسيون، تقريبا" شبيه ايوان شمالي است بجز اين كه در رشته پلكان شرقي - غربي حياط را به طبقه دوم منتقل مي كند.

در جلو عمارت حوض وسيعي ديده مي شود كه خيابان اصلي از جلو حوض شروع مي شود. تمام خيابان هاي باغ پر از درختان سرو و كاج و چنار است و باغچه ها داراي آب نماهابي زيبايي مي باشند.

باغ عفيف آباد در سال 1341 به وسيله ارتش و زير نظر سازمان ميراث فرهنگي تعمير و مرمت شد و هم اكنون به عنوان موزه نظامي تحت اختيار سازمان عقيدتي سياسي ارتش جمهوري اسلامي ايران است.

اين باغ كه معماري آن آميزه اي از ويژگي هاي معماري دوران هخامنشي، ساساني و قاجاريه است ذيل شماره 913 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم دی 1386ساعت 10:51  توسط مرمتگر جوان  | 

باز هم استان خراسان جنوبی

غار چنشت

 

غار چنشت در دامنه كوهي مشرف به روستاي چنشت دردهستان نهارجان بخش مود شهرستان سربيشه واقع گرديده كه براساس متون تاريخي توسط سيد محمد شعشع كشف شده است. شخص مذكور بعد از كشف غار اجساد سيدحامد علوي و فرزندانش را كه از شيعيان علوي بوده‌اند و توسط خليفه عباسي به شهادت رسيده بودند را به بيرون منتقل كرده و به خاك سپرده است. غار چنشت حدود 60 متر طول دارد كه بر اثر عوامل دروني زمين و وقوع زلزله‌اي ايجاد شده است. عبور از مناطق مختلف غار به سختي امكان‌پذير است و گاه فضاهايي وجود دارد كه بيش از 10 متر ارتفاع دارد. آثار موجود در غار شامل آثار چوب، سفال، پارچه و استخوانهاي درهم شكسته انسان است. بسياري از آثار از جمله ظروف سفالي متعلق به هزاره‌هاي دوم و سوم پ.م است.

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 22:6  توسط مرمتگر جوان  | 

روستای لی لی پوتی ها!!!!!

ایران، استانی دارد به نام خراسان جنوبی و خراسان جنوبی،

 یکی از استان های بزرگ و با جاذبه های تاریخی و گردشگری است.


روستاهای شگفت انگیز چون کندوان، ماسوله،‌ میمند، ابیانه و... در ایران کم نیستند

 و یکی از 8 روستای معروف و تاریخی کشور در استان بیرجند جنوبی واقع است.

 این روستا، ماخونیک نام دارد.


روستای ماخونیک از نظر تقسیمات کشوری جزء دهستان درح،

 بخش سربیشه و شهرستان بیرجند محسوب می شود.

این روستا در جنوب غربی شهرستان بیرجند و

در فاصله 143 کیلومتری این شهرستان واقع شده است.


ماخونیک، روستایی است معروف به روستای لی‌لی پوت های ایران.

روستایی که قد مردم آن شهره عام و خاص است.


مردم شناسان می گویند اکنون دیگر قد مردم ماخونیک،

 کوتاه نمانده، چنان که می گفتند زمانی از 1.40 سانتیمتر فراتر نمی رفت

 و به مرور، آن ها از قدهای معمول برخوردار می شوند.


با این حال خانه های مسکونی لی‌لی پوت های ایران همچنان پابرجاست

و خانه هایی با ساخت امروزی و گاه شهری و دارای آجرنما، اگرچه قد برافراشته

و خانه های تو سری خورده را در سایه خود قرار داده اما نتوانسته اند نگاه ها را از آن برگیرند.

 ماخونیک همچنان زنده است.


مردم ماخونیک، مسلمان و اهل تسنن هستند.

کارشان، کارگری در معدن گرانیت روستا و قالیبافی است.

بز، همدم همیشگی شان و فقر همراه دیروز و امروزشان.


ماخونیک از سه جزء "ما"، "خونی" و "ایک" تشکیل شده که

خونی در عربی به معنی چشمه است و ماخونیک

شاید به معنی چشمه ماه و یا چشمه ماد باشد.

 ولی در واقع بسیاری از اهالی معتقد بودند به علت سردی و خنکی بیش از حد هوا،

این روستا، ماخونیک نام دارد.

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم آذر 1386ساعت 21:43  توسط مرمتگر جوان  | 

"آناستیلوز چیست ؟

 

یکی از ساده ترین شیوه های مرمت در ظاهر و در عین حال  مشکل ترین شیوه مرمت (که به نوع آثار و شیوه ساخت اثر  اتخاذ میگردد ) می باشد.

 

ریشه یابی تحت الفظی آناستیلوزیس : از سه جزء تشکیل شده است. جزء اصلی stylo یا style ، پیشوند ana ، پسوند sis که همگی ریشه یونانی لاتینی دارند.

. stylo: ستون ، زائده ، عضو ستونی ، سبک ، شیوه ، روش ، قلم ، میله...

"Ana  : بالا ، به طرف بالا ، ( دوباره ، از نو ).

sis : اسم حالت و یا حالت به خصوصی.

 

بر گرداندن فرم و سبک یک اثر سنگی با کمک قطعات فرو ریخته.

 

در صورتی که  styloبه معنای ستون یا زائده ستونی باشد ، نامگذاری این شیوه از بر پایی قطعات یک ستون فروریخته که دوباره بالا گذاشته شده یا از نو در محل اصلی شان گذاشته شده اند حالت گرفته است.

"آناستیلوزیس به عنوان یک روش برای ارائه آثار غیر عملکرد دوباره .

 

خطر آناستیلوزیس این است که امکان دارد نحوه پیشرفت یک فاز فدای فاز دیگر شود،    ( ادوار بر اثر ارزش و غنای سبکی و ارزش هنری در الویت قرار گیرند ). همانطور که احیای یک کلیسا می تواند باعث اکتشافات دوره های قبل و پیش آمدن مسائل بحث انگیزی باشد.

هنگامیکه ویرانه ها مربوط به یک دوره خاص باشد ، ساده تر است ولی هرگز بسیار ساده نیست اغلب با اتکا به شواهد چند راه حل می توان ارائه نمود.

مسلما آناستیلوز توام با خطاست چرا که بر پا کردن قطعات پراکنده سنگ ها را نمی توان هرگز دقیقا درست انگاشت.

مثال های زیادی در این مورد میتوان گفت یکی از اولینشان کار 

 "سرآرتورایوانز[ است که سعی کرد قسمت ها یی از کاخ " کنوسوس" را دوباره بر پا کند.

 


] -ana biosis به معنای زنده سازی و تجدید کردن، ana thyrosis به معنای سنگچین بدون ملات می باشد.

[Anastylosis ،دکتر منصور فلامکی در تالیف "باززنده سازی بناها و شهرهای تاریخی" ،بخش سوم،ص30،آناستیلوز را به صورت Anastilosie  در زیر نویس قید کرده اند.

 

اینم برای آقای علیرضا که در نظرات پست قبل پرسیده بودند.

پی نوشت: لازم به ذکر است که این روش جای بحث بسیار دارد و روش های مختلف و جالبی را

شامل می شود.که در پست های بعدی.....

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم آذر 1386ساعت 22:10  توسط مرمتگر جوان  | 

کلیسا...

كليسای مريم مقدس از کليساهاي شيراز است كه به سال 1662 ميلادی (1072 هجری) قبل از

 

 سلطنت شاه عباس دوم بنا شده است و تا به امروز باقی مانده است. اين کليسا نزديک مسجد

 

 مشير، جنب بازارچه ارامنه واقع شده است. تالار نماز خانه آن يکی از بناهای ظريف باستانی و هنری

 

قرن هفدهم است که به وسيله هنرمندان ارمنی و مسلمان شيراز ساخته شده است. به طوری که

 

 ارامنه شيراز اظهار می دارند پنج قطعه قالی گران بها نظير همان پنج مجلس نقاشی سقف، در همان

 

 زمان بافته شده و کف نمازخانه را مفروش می ساخته است. طبق اظهار يکی از اعضای هيأت امنای

 

 ارامنه شيراز هنگامی که «مارتيروس سرکيس» تصدی اين کليسا را عهده دار بود، پنج قطعه فرش

 

 نفيس مزبور مفقود شده است و احتمالاً اين فرش های گران بها را به انگليسی ها فروخته اند.

 

در تالار کليسا گچبری هايی که می توان آن را از شاهکارهای قرن يازدهم دانست؛ وجود دارد. از همه

 

مهم تر اين که از داخل تالار و نمازگاه سقف نقاشی و گچبری شده و گنبدی شکل است. حال آن که از

 

 خارج و در روی پشت بام اثری از گنبد مدور و گنبدی شکل ديده نمی شود. پشت بام تالار نمازگاه

 

چهارگوش است و بدينوسيله هر گونه اثری که حکايت از کليسا بکند از خارج حتی از روی پشت بام

 

 های مجاور ديده نمی شود.

 

(بر گرفته از کتاب: ايرانيان ارمنی نوشته اسماعيل رائين 1349)

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آبان 1386ساعت 0:5  توسط مرمتگر جوان  | 

قلعه بیرجند

قدیمی ترین بنای تاریخی شهرستان بیرجند می باشد.

 

این بنا با وسعت 3000 متر مربع در دوره صفویه احداث شده است.

 

این قلعه در واقع هسته اولیه شهر بیرجند محسوب می شود.

 

در دوره قاجاریه به طور کامل بازسازی و مورد استفاده قرار گرفت.

 

با توجه به شواهد موجود از طریق تونل های زیر زمینی به نقاط مهم

 

شهر همچون ارگ بهارستان . ارگ کلاه فرنگی . قنات قصبه .

 

مرتبط بوده است.قلعه دارای 7 برج بوده  که هم اکنون 6 برج از آن باقی مانده است.

 

در سال 78 عملیات مرمت آن توسط شهرداری بیرجند شروع گردید.

 

و هم اکنون از زیبائی خاصی بر خوردار است .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم آبان 1386ساعت 0:32  توسط مرمتگر جوان  | 

مرمت!

مرمت : - واژه‌ای است کلی، مشخص، مداخله‌های فنی ـ

 

عملیکه به منظور تضمین تدام زمانی یك اثر هنری صورت می‌گیرند.

 

- مرمت آن لحظه شناسائی یك اثر از لحاظ تركیب فیزیكی و تاریخی، هنری،

 

 بمنظور انتقال به آینده را تشكیل می‌دهد ... روندی انتقادی و سپس اقدام خلاقانه،

 

- مرمت عبارت از لحظه شناسایی یك اثر از نظر تركیب فیزیكی و تاریخی و هنری، به منظور انتقال به آینده.

 

انواع مرمت: 1- مرمت علمی و آركئولوژیك (با مطالعه و تأمل انجام گرفته و بسیار ساده می‌باشد.

 

 محكم کردن بناها، سواركردن الملنهای جدا شده اثر، حفاری بناهای دورانکلاسیك بخصوص یونان و روم،

 

 عملكرد بنا عوض می‌شود).

 

2- مرمت آرتیستیك و یا هنری (مرمتگر اجازه خلق و ابداع دارد. قسمت‌های از بین رفته با روحیات جدید مرمتگر

 

ترمیم می‌شود، بناهای دوران گوتیك و رنسانس، بناها یا دارای عملكرد هستند و یا اینكه ما برای ادامه حیات بنا

 

باید به آنها عمكرد بدهیم).

 

روشهای مختلف باززنده‌سازی: 1- مرمت یا باززنده‌سازی حفاظتی: حفاظت و تعمیرکلیت بنا ـ

 

بیشتر در زمان مطالعه بنا انجام می‌گیرد

 

2- باززنده‌سازی سبكی، آناستیلوز:

 

جایگذاری مجدد تكه‌ها و عناصر پس از بررسی دقیق سبك، بطوریکه آخرین تركیب آنها بیشترین

 

 شباهت را به اولین صورت داشته باشد ـ در این سبك مجاز به ساخت فقط عنصر اتصال دهنده هستیم.

 

3- پاك سازی سبكی: برداشتن الحاقات نامناسب بناکه اصالت بنا را زیر سؤال برده است.

 

4- مرمت تكمیلی: بازسازی بخش‌های از دست رفته بنا به منظور بازگرداندن آن به محیط و زندگی شهری و

 

عمومیکه مرتبط با نظریه و فلسفه‌ای خاص باشد.

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم مهر 1386ساعت 10:27  توسط مرمتگر جوان  | 

نخستين مسجد اسلامي ايران بلاتكليف مانده است

مسجد تاريخانه دامغان يكي از آثار معماري با ارزش‌ ايراني است كه به سبك ساساني و اسلامي ساخته شده است و به علت بي‌توجهي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي، و گردشگري كشور بلاتكليف مانده است.

مسجد تاريخانه كه از آن به عنوان يكي از نخستين مساجد ساخته شده در ايران ياد مي‌شود،‌ در وضعيت نابساماني به سر مي‌برد و اين درحالي است كه تلاشي از سوي سازمان ميراث فرهنگي براي سرعت بخشيدن به مرمت اين اثر اسلامي نمي‌شود.

"مريم داووديان"، مدير اداره ميراث فرهنگي و گردشگري دامغان دراين‌باره به ميراث خبر گفت: «طي سال‌هاي گذشته هنگام مرمت مسجد تاريخانه آثاري از دوره زنديه كشف شد و به همين علت مرمت اين مسجد تاريخي متوقف ماند تا پس از انجام كاوش‌هاي باستان‌شناسي ادامه داشته باشد. اين‌ درحالي است كه هنوز اين مسجد در بلاتكليفي به سر مي‌برد.»

مسجد تاريخانه دامغان يكي از آثار ارزش‌ معماري ايراني است كه به سبك ساساني و اسلامي ساخته شده است و برخي معتقدند ساخت آن به قرن دوم هجري بازمي‌گردد.

مسجد تاريخانه در حال حاضر به علت نزديكي و مجاورت به شهر ميان ساخت و سازهاي متعددي قرار گرفته است و باستان‌شناسان معتقدند كه حريم اين مسجد بايد هنگام كاوش‌هاي باستان‌شناسي مشخص شده و آزاد شود.

به گفته مدير اداره ميراث فرهنگي و گردشگري دامغان در حال حاضر كارشناسان مرمتي تنها با مرمت‌هاي اضطراري به منظور استحكام بخشي اين بنا، آن را سرپا نگه داشته‌اند و در برخي موارد با استفاده از شمع كوبي، برخي ديوارها را سرپا نگه داشته‌اند.

در حالي كه گردشگران زيادي براي ديدن اين مسجد تاريخي كه از آن به عنوان يكي از بزرگترين مساجد ايراني نيز ياد مي‌شود به دامغان مي‌آيند، اما با وضعيت اسفناكي مواجه مي‌شوند و در برخي موارد امنيت جاني نيز ندارند.

 اما داووديان معتقد است كه خطري جان گردشگران را تهديد نمي‌كند و مسجد به لحاظ استقامت استحكام بخشي شده است.

بيش از 3 سال از آخرين تصميم‌هاي سازمان ميراث فرهنگي از ساماندهي مسجد تاريخانه مي‌گذرد اما هنوز وضعيت اين مسجد تاريخي بلاتكليف مانده است.

برخي معتقدند پيش از ساخته شدن اين مسجد، در جاي فعلي آن آتشكده‌اي از دوره ساساني بوده است و به همين علت زمين مسجد از ساليان بسيار دوري مقدس بوده است.                                   

cnn
21/04/1386

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم مرداد 1386ساعت 19:24  توسط مرمتگر جوان  | 

خانه من کجاست

این متن با ترجمه جهت اعتراض به زیر آب رفتن آثار باستانی ایران برای ارسال به یونسکو آماده شده که بر همه ایرانیان و نیک اندیشان است تا با ارسال آن به یونسکو اعتراض خود را نسبت به این فاجعه ملی با آبگیری سد سیوند به گوش جهان برسانند این متن را به همه دوستان و ایرانیان بدهید.بیایید در تیرگان تیری از آرش باشیم یا بازوی توانایش.

 گرسنه ام چنانكه كودكان گواتمالا، تشنه ام چنانكه زمین تشنه كویر، اما نه نیازمند تكه ای نانم نه جرعه ای آب، تنها خانه ام را بمن بدهید .
بارها خوانده ام و بارها در داستانهای كودكانه شنیده ام ایران، اما طعم آنرا نچشیده ام چنانكه آزادی، اما حتی نمیخواهم مرا برهانید! تنها خانه ام را بمن بدهید.

ایران را دوست دارم، فرازهای البرز كوه ، فرودهای دشتهای پهناورش، همه دیوارهای خانه ام را دوست دارم، حتی خارهای برانش و سنگهای بیابانش را، به چپاول نبریدش خانه ام را بمن بدهید!

سالهاست كه دشمنان ایران - سرزمینی به تاریخ آفرینش، به تاریخ انسان - با هزاران نیزه به زخم خانه ام ایران، کوشیده اند و با هر نوع ترفندی به از بین بردن فرهنگ این مرز و بوم كهن همت گمارده اند و امروز با به زیر آب فرستادن دشت پاسارگاد و تنگه بلاغی و با آبگیری سد سیوند كه یادگار نیاكان ایران زمین ماست، زخمی تازه به پیكر تاریخ ایران و فرهنگ ما میزنند كه تاریخ جهان تار و پودی تنیده با هم دارد.

چنانكه ما و شما از دورترین تاریخ با هم ایستادیم و با هم آمدیم ما با فردوسی و رستم و شما یا هرودت و آشیل. امروز كه نیازمند شماییم دوستی كهن بخاطر آورده و تاریخ ما را از تاراج نجات دهید كمک كنید تا خانه و فرهنگ خویش را حفظ كنیم حتی سنگ كوچک فراموش شده در گوشه حیاط خانه را.
نگذارید تا با آبگیری سد سیوند یك تاریخ به نابودی كشانیده شود اگر به كودكان گرسنه آفریقا نان میدهید به فرزندان این مرزو بوم تنها و تنها جرعه ای هوا برسانید. تاریخ ما را دریابید .

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 19:19  توسط مرمتگر جوان  |